هفته پژوهش و ...

 ماه رمضان

 در این ماه مجبوریم از ارتکاب گناهان خودداری کنیم. خودمان را عادت دهیم به خواندن قرآن، به رکعت های بیشتر نماز، به سجده های طولانی تر و...اما ماه که تمام می شود می شویم همان آدم سابق، انگار نه انگار!

در هفته پژوهش نیز همه به یاد محققان می افتند، به آنها سر می زنند، حال و روزشان را می پرسند، برایشان همایش، جشنواره و بزرگداشت می گیرند و قول می دهند که به او بیشتر سر بزنند، بودجه های تحقیقاتی را افزایش دهند و... اما هفته که تمام می شود دور پژوهش و پژوهش محوری را خط می کشند تا سال بعد!

 اسفند ماه

 خیابان های شلوغ و پرسرو صدای آخر سال. مردم با جیب های پر از پول می افتند دنبال خرید شب عید. آنها ذوق زده، بی طاقت و کم دقت، بازار را پر رونق می کنند و وقتی به خانه بر می گردند پیراهن های بی دکمه و مانتوهای نخ کش شده می ماند روی دستشان!

در هفته پژوهش نیز دَم به دَم از محقق و غیر محقق! تقدیر می کنند و چنان تحویل شان می گیرند که دهان خودشان هم از تعجب وا می ماند. تنها چیزی که از این تقدیرها رسوب می کند چند عکس یادگاری و یادآوری خاطرات دلنشین آن در سال های آتی می باشد!

  ماه محرم

 در شب های عزاداری امام حسین(ع)، در هر محله، به حول و قوه الهی، چهل-پنجاه هیأت راه اندازی می شود. بعضی از این هیئات چنان کوچک و غریب اند که  اشک آدم را در می آورد. در عوض در بعضی از تکایا جای سوزن انداختن نیست. تا بخواهی لقمه آخر غذایت را قورت بدهی تمام هیکلت طعم غذا را چشیده است.

در هفته پژوهش نیز برخی وزارتخانه ها و سازمان ها چنان همایش هایی بر پا می کنند که بیا و ببین. چه ریخت و پاش ها و تجملاتی که به نام محققان و کام دیگران! صورت نمی گیرد. در عوض در دانشگاه ها (که مهد پژوهش می باشند) مراسم ها آنقدر بی رونق اند که حتی به تعداد محققان دانشگاهی هم مخاطب ندارد چه برسد به اینکه ...

 فروردین ماه

 با آن روز طبیعتش(همان سیزده بدر خودمان). در آن روز هر متر مربع چمن نیمه سبز سرما زده به اندازه یک متر آپارتمان در فرمانیه قیمت پیدا می کند! هرگونه بساطی به راه است. سماور و کاهو، سکنجبین، آش رشته و... خلاصه هر کسی سر خودش را با چیزی گرم کرده است و اصطلاحاً تفریح می کند.

در هفته پژوهش نیز در حاشیه مراسم ها و یزرگداشت ها، بساط شیفتگان چای و شیرینی فراهم است و اگر نسکافه ای هم باشد فبها! کنار بساط ها، لیوان های خالی، شیرینی های دَم خورده و تعداد زیادی آدم را می بینی که حین مز مزه کردن نوشیدنی خود مشغول وارسی اشانتیونی هستند که دریافت نموده اند.

***

 هوای غریبی است.... ، انگار که فرع به اصل غلبه دارد.آنجا نحسی سیزده را بدر می کنند و اینجا انشا الله نحسی جهالت و بی فرهنگی را !! راستی؛ در این خشک سالی، چشمه از کجا آب بیاورد بخورد ؟